Εις το όνομα της Ελευθερίας....

Έχει χυθεί τόσο αίμα σ'αυτή τη χώρα εις το όνομα της Ελευθερίας και έχουν δοθεί τόσοι αγώνες από αρχαιότατους χρόνους, ώσπου συνειδητοποίησα ότι διανύοντας τον 22ο αιώνα κανένας πραγματικά δεν είναι "ελεύθερος". Δέσμιοι της παραπληροφόρησης και των ηλεκτρονικών δεδομένων, δέσμιοι του ίδιου μας του ναρκισσισμού, τροφοδοτώντας τον με άσκοπες συμμετοχές επιδείξεις "έξυπνων" λεζαντών , φωτογραφιών, από όμορφες καθημερινές στιγμές της ζωής μας, προβολή των δραστηριοτήτων μας, φιλίες που στην πραγματικότητα δεν υφίστανται, γνωριμίες που σκοπό έχουν υποτίθεται την εύρεση του άλλου μας μισού, συνομιλίες με λόγια και τρικ που δεν τολμάμε να τα πούμε όταν έχουμε τον άλλο απέναντι μας κι όλα αυτά στην πραγματικότητα μας έχουν κάνει τόσο μόνους, απομονωμένους από τους γύρω μας, βλέπετε το σύστημα λειτουργεί πολύ καλά και θυματοποιεί  όποιον τολμήσει να το πλησιάσει.Δεν θέλω άλλο γύρω μου ανθρώπους που μου μιλάνε πίσω από την τετράγωνη φωτεινή "ασπίδα" τους, θέλω ανθρώπους που θα με κοιτάζουν στα μάτια και να μου λένε για την ζωή τους, το παράπονο τους, την χαρά τους, την ευτυχία τους, τη λύπη τους και θέλω να είμαι δίπλα τους για να τα μοιραστώ μαζί τους γιατί μόνο έτσι τους αισθάνομαι ζωντανούς, τους αισθάνομαι Ελεύθερους...